این ویلا بهعنوان یک اقامتگاه خصوصی معاصر در شیراز طراحی شده است؛ پروژهای که تلاش میکند میان خلوص هندسی و گرمای متریال تعادل برقرار کند.
حجم بنا در قالب یک قاب سفید شاخص تعریف شده که همچون یک فریم معماری، احجام داخلی را در بر میگیرد. درون این ساختار خالص، سطوح چوبی و بازشوهای وسیع شیشهای قرار گرفتهاند تا تضادی متعادل میان صلب و شفاف شکل گیرد.
فضاهای عمومی در همکف با حداکثر گشودگی به حیاط و استخر متصل شدهاند. استخر خطی، امتداد بصری محور نشیمن است و کیفیت فضایی محوطه را تقویت میکند. در طبقهی بالا، تراس سرتاسری ضمن ایجاد سایه، چشمانداز کنترلشدهای به فضای سبز فراهم میآورد.
نورپردازی خطی در لبه قابها، در شب ساختمان را به حجمی معلق و آرام تبدیل میکند؛ بیآنکه بر محیط پیرامون غلبه کند.
پروژه تلاشی است برای خلق معماریای ماندگار، ساده و متصل به اقلیم.
.png)
.png)
.png)
نیاز کارفرما
کارفرما بهدنبال ویلایی معاصر بود که در عین سادگی فرمی، حس گرما و سکونتپذیری داشته باشد.
خواستهی اصلی، ایجاد نمایی شاخص اما کنترلشده بود؛ نه اغراقآمیز و نه سرد.
اتصال مستقیم فضای نشیمن به حیاط و استخر، بهرهگیری حداکثری از نور طبیعی و حفظ حریم خصوصی از معابر اطراف، از الزامات اصلی پروژه بود. همچنین تأکید داشت که ساختمان در شب هویتی آرام و درخشان داشته باشد، بدون اینکه نورپردازی آن آزاردهنده یا نمایشی شود.
کانسپت و رویکرد طراحی
ایدهی اصلی پروژه بر پایهی «قاب در قاب» شکل گرفت.
یک فریم سفید خالص بهعنوان ساختار اصلی حجم تعریف شد که مانند یک پوستهی معلق، احجام داخلی را در بر میگیرد.
درون این قاب، لایهای گرم از چوب عمودی و سطوح شفاف قرار گرفته که تضاد کنترلشدهای میان صلب و شفاف ایجاد میکند. این تضاد، شخصیت پروژه را شکل میدهد:
هندسهی خالص در بیرون، لطافت متریال در درون.
پیشآمدگیهای عمیق و تراسهای فرورفته، علاوه بر کنترل اقلیمی، سایههایی پویا ایجاد میکنند که در طول روز چهرهی نما را تغییر میدهند.

.png)
.png)
.png)
توضیحات فنی پروژه
پلان و سازماندهی
پلان بهصورت خطی–محوری سازماندهی شده و فضاهای عمومی در همکف با بیشترین ارتباط به حیاط و استخر قرار گرفتهاند.
طبقهی بالا شامل فضاهای خصوصی است که با تراس سرتاسری و جانپناه شیشهای به بیرون متصل میشوند.
حجم
حجم اصلی از دو باکس افقی تشکیل شده که درون یک قاب سفید یکپارچه قرار گرفتهاند. این قاب علاوه بر نقش زیباییشناختی، سایهبان عمیق و عنصر هویتی پروژه است.
متریال
-
اندود روشن (گچ یا بتن سفید)
-
چوب ترمووود با ریتم عمودی
-
شیشه قدی با فریم مینیمال
-
سنگ طبیعی در کفسازی محوطه و لبه استخر
سازه
سیستم سازهای بتن مسلح با کنسولهای کنترلشده در قاب پیرامونی که امکان ایجاد پیشآمدگیهای عمیق را فراهم کرده است.
اقلیم
با توجه به اقلیم گرم و نیمهخشک، سایهاندازهای عمیق، بازشوهای کنترلشده و تهویهی متقاطع در نظر گرفته شده است. سطوح روشن نیز به کاهش جذب حرارت کمک میکنند.
.png)
.png)
.png)
.png)